Presentatie Maarten Goossens

Leren van leeftijdgenoten

D-PAC als didactisch instrument voor peer assessment
Daar duikt dan toch nog een Steve Jobs-coltrui op. Maarten Goossens betreedt het podium met een missie: ons overtuigen van de waarde en haalbaarheid van D-PAC als tool voor peer assessment.

Peer assessment: mission impossible?
Laten we maar eens beginnen met de dingen waar docenten tegen aanlopen wanneer ze studenten elkaars werk willen laten beoordelen. Hoe leer je studenten werken met het beoordelingsinstrument dat je gebruikt (bijv. een rubric)? Zetten studenten elkaar niet onder druk (peer pressure) en nemen ze elkaars feedback wel aan?

Bottleneck voor de docent: tijd en kwaliteit
Nog twee bezwaren van docenten: een peer assessment kan al snel verschrikkelijk veel tijd kosten om te organiseren en dan is het nog maar de vraag of de kwaliteit van de oordelen wel goed is. Reden voor velen om er maar niet aan te beginnen. En dat terwijl het zoveel kan opleveren.

Mission possible! (D-PAC to the rescue)
Eerst maar eens zien of studenten elkaars werk via comparatief vergelijken eerlijk kunnen beoordelen. Onderzoek met D-PAC wijst uit van wel. In één case vergeleken zowel studenten als docenten, van een opleiding tot architect, de kwaliteit van moodboards. Wat bleek: de rangordes van beide groepen waren even betrouwbaar. De validiteit verschilde nog wel wat: studenten lieten zich afleiden door wat minder relevante aspecten (bijvoorbeeld lay-out en taalgebruik). Maar, voorspelt Goossens, met meer oefening zouden ze daar nog in kunnen groeien.

Time is on your side (met D-PAC)
Dan dat andere bezwaar: de tijd die het opzetten van een peer assessment kost. Ook daar blijkt comparatief vergelijken dé oplossing voor. Studenten hebben geen training nodig, ze kunnen hun eigen werk uploaden, het algoritme van D-PAC verdeelt de taken (zodat uitval wordt opgevangen) en verwerkt de resultaten. De docent kan via de tool monitoren hoe het gaat en de input en feedback van studenten gebruiken in zijn of haar eigen oordeel. In een rangorde is dan vooral nog aandacht nodig voor het omslagpunt van onvoldoende naar voldoende.

Maarten Goossens

Studenten leren van comparatief vergelijken
Het ultieme doel is natuurlijk dat studenten door peer assessment van elkaar leren. En dat doen ze gelukkig ook. Het geven van feedback laat hen zien hoe medestudenten een opdracht hebben aangepakt, waar ze staan ten opzichte van die medestudenten en het dwingt hen om te formuleren wat ze vinden (en zo op een dieper niveau informatie te verwerken). Het krijgen van feedback met D-PAC zorgt voor input op hoger niveau (complexe aspecten). Studenten ervaren de feedback die ze via de tool krijgen als betrouwbaar, relevant en eerlijk.

En wat die peer pressure betreft: de tool verwerkt alle beoordelingen anoniem. ‘Je kan je mening geven zonder afrekening,’ aldus Goossens.

De dwarsliggers filter je er gewoon uit
Twee vragen uit het publiek. ‘Kun je outliers uit de resultaten verwijderen,’ vraagt iemand, ‘bijvoorbeeld als een student de opdracht niet serieus neemt en zo de rangorde beïnvloedt?’ Ja, dat kan, zegt Goossens. De tweede vraag is of de PowerPoint beschikbaar komt. Waarschijnlijk omdat er een handzaam schema in staat voor hoe een docent door een jaar heen peer assessments zou kunnen organiseren. ‘Uiteraard’, zegt Goossens, ‘de PowerPoint komt later online.’

Elske van Lonkhuijzen
Voeg toe aan selectie